Bewust-Heel
Vul het leven met jezelf in plaats van dat je jezelf vult met het leven

Dit persoonlijke verhaal is geschreven door Anita Westland, inmiddels een hele goede vriendin van mij!


Van lelijk eendje naar mooie krachtige zwaan. Ik een op het eerste gezicht dood normale meid, 2 kinderen, werk en vriendinnen. Niets geks, totdat het verhaal achter de tot standkoming van de zwaan vertelt wordt. Dat is precies wat ik hier graag wil doen. 
Het begon ermee dat Suuz zocht naar iets om te schilderen. Ze wist niet wat waarna ik haar vroeg om op mijn energie in te tunen. Begin maar door te voelen, ik zag dat t haar kon helpen en wilde best proefpersoon zijn. Had er het volste vertrouwen in dat er wat moois zou ontstaan.

Wat er gebeurde was heel bijzonder er ontstond een eendje.

En daar begint mijn verhaal. Ik was dat eendje het verleden dat mij zoveel pijn deed stond als afbeelding op papier. Confronterend maar zo waar, zo voelde ik mij al zolang ik me kon herinneren.... een lelijk klein eendje dat het niet waard was om gezien te worden. Zo ging het verder. De stap na het eendje symboliseert het moment waarop Suuz bij ons kwam nadat ik haar gebeld voor een afspraak voor mijn zoon. Hij had last van angsten en sliep dagelijks in mijn bed. Tijdens dat gesprek kreeg Suuz door dat ze eigenlijk voor mij kwam. Ik was wat huiverig en stond er niet volledig voor open maar we gingen toch aan de slag. Ik groeide een klein beetje en er waren subtiele veranderingen in mijzelf gaande, welke ik overigens niet echt opmerkte.
Dan verschijnt er ineens een blauwe rand om de eend.


Het moment dat symboliseert dat ik begon te voelen heel voorzichtig dat ik er stiekem ook best mocht wezen. Wat zich begon te uiten dat ik mezelf wat vaker liet horen. Het was nog wat meer op de achtergrond en ook dit was subtiel maar het kwam. Hoe meer ik met mijn pijn en verleden kon dealen door het stapje voor stapje te helen begon ik meer te voelen. Ineens ook bij anderen, wat heel vreemd was en me best onzeker maakte. Het mooiste voorbeeld hiervan is, is dat ik in de zomer van 2012 aan de telefoon was met Suuz. Ik zag steeds 2 ringen, ik noemde ze oude oma ringen omdat ik geen andere omschrijving had. Het bleek dat ze deze inderdaad had, gekregen van haar oma en precies zoals ik ze gezien had. Het was bijzonder omdat ze het mij nooit verteld had. Zo klein begon het maar omdat ik inmiddels wat meer open stond voor mijn gevoel mocht ik een klein beetje meer stralen. 
Daarna het paars dat ontstaat staat symbool voor de energie die ik begon te zien en te voelen.

Ik was dat, het mocht er eindelijk zijn. Vanaf dat moment begon heel subtiel een samenwerking te ontstaan. Een taal die ik begreep die ik kon horen en voelen. Ik kon ineens de taal begrijpen die Suuz spreekt. Zonder woorden vullen we aan en weten precies hoe de ander het bedoeld. Ik had ineens geen woordenboek meer nodig, ik begreep het. Mijn eigen ik kwam stapje voor stapje opnieuw terug. Ging in die periode door een heel dubbel gevoel. Ik snapte dat ik alles opnieuw beleefde om mijn pijn daarin een plekje te kunnen geven en kon daardoor steeds vaker terug kijken naar mijn verleden zonder pijn en haat. Tegelijkertijd was het verschrikkelijk en zou ik het liefst alles overslaan, ongeduldig als ik was en soms nog ben.Daarna de witte rand, meer transparant zijn, het donkere paars verdwijnt en er komt met name wit en heel subtiel al fel roze voor terug.

 

Transparantie richting mijn omgeving, het begon op te vallen dat ik veranderde meer voor mezelf op kwam en eindelijk durfde te zeggen wat ik belangrijk vond. Nog was ik er niet. Ging nog wekelijks door een hel van emoties die ik niet kon plaatsen soms en vaak in die tijd een schop onder mn kont nodig had om door te zetten, anders was het voor niets geweest. Dan zouden de spiegels waarvan ik wist dat ze zouden komen nog harder zijn.

Toen Suuz dit schilderde was ik aan het werk. Had pauze en de tranen rolden over mijn wangen, ze verwoorde precies hoe mijn leven verliep, via haar ongesproken taal in de vorm van dit schilderij. Het werd een wisselwerking tussen ons en ervaring ging nog verder dan dat. Een ervaring die we nooit eerder hadden meegemaakt en welke me echt ontroerde. In 1 schilderij werd mijn volledige weg verwoord en geeft het de strijd weer die ik gestreden heb in mij. 
Hierna kwamen de witte veren, symbool voor het eendje dat aan het veranderen is in een zwaan.


Het geheel wordt meer licht en ja inderdaad ik werd daar meer licht. Begon mijn toekomst ineens anders te bekijken, al mijn strijd begon ineens te uiten in mij. Ging meer rust ervaren en kreeg een bepaalde kalmte over me. Ik stond op een tweesprong letterlijk ook. Welke keuze ik zal maken was toen nog niet aan de orde, ik wist zeker dat ik de juiste keuze zou maken die goed was voor mij om het geluk in mij te hervinden. Iets waarvan ik inmiddels volledig achterstond dat ik dat verdiende na mezelf zolang te hebben opgesloten. Dat was weg het beklemmende gevoel, ik kreeg mijn humor terug, kon weer genieten van kleine dingen,  kon weer stralen.
Vervolgens het volgende stuk, de zwaan kreeg vleugels om te kunnen vliegen naar daar waar het goed was. Uitslaan deed ik ze nog niet. Ik was aan het groeien.


Nam er de tijd voor en zag steeds meer dingen zich ontplooien. Mijn zoon lag inmiddels in zijn eigen bed, ook als het bedtijd was ging hij direct naar zijn eigen bed en hoefde niet meer in slaap te vallen op mijn bed. Hij werd rustiger, was niet meer zo driftig. Ik vond een andere baan die goed bij mij paste en waarin ik een veel betere balans kreeg tussen werken en privé. Omdat ik zo aan mezelf bleef werken ging zich dit uiten in positieve zin. Omdat ik echter ook nog genoeg dingen op te lossen had in mij kwam ik op een gegeven moment in een achtbaan terecht die niet meer te stoppen was. Hierdoor kon de zwaan zich verder ontwikkelen en kwamen we uit bij het laatste gedeelte. Het hoofd van de zwaan.

 

Hierin zaten vele patronen opgeslagen die er nog uit moesten. Patronen die ik mezelf heb eigen gemaakt vanuit ongelukkig zijn en het verbergen van een hoop verdriet. Dit kon allemaal los komen. De ogen kregen vorm. En ik? Mijn ogen gingen weer stralen, kreeg glinstering terug, mijn ogen weerspiegelde mijn innerlijk. Stralend en vooral krachtig. Suuz bracht de laatste details aan, dat wat ik nu op dit moment aan het doen ben om mijn leven zelf te leven vanuit mezelf.


Daar waar ik net als ieder ander recht op heb. En hoe dat eruit ziet, daar kan ik nog niets over zeggen. Dit vanwege hoe de dingen er nu voorstaan en dat nog niet bedoeld is om nader uitleg over te geven. De zwaan is volgroeid. Klaar voor een nieuwe vlucht naar een nieuw leven. 

Zoveel woorden in 1 schilderij verwerkt, zonder woorden in 1 taal uitgedrukt. De taal die we niet spreken maar uitdrukking geven op deze manier. Nog steeds ontroerd het me en sta ik versteld van deze ervaring. Een gave maar toch zo gewoon. 
Energie die samen komt bizar bijzonder stralend mooi.

Anita









Reacties (2)